UNICEF-σκεπτικισμος

Η παγκόσμια μέρα κατά του AIDS πέρασε, προ ολίγου ωστόσο έλαβα ένα φάκελο από τη UNICEF για μια προσπάθεια που καταβάλουν για την ενημέρωση, πρόληψη, αντιμετώπιση της ασθένειας σε πληθυσμούς κυρίως αναπτυσσόμενων χωρών.

Τα στοιχεία έχουν ως εξής. Στο τέλος του 2005 ο αριθμός των ασθενών του AIDS εκτιμήθηκε σε 40.3 εκατομμύρια. Απ' αυτούς 17 εκατομμύρια είναι γυναίκες και 2.3 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 15 ετών. Την ίδια χρονιά πέθαναν από ασθένειες σχετιζόμενες με το AIDS 500.000 παιδιά.

Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών βρίσκεται στην Αφρική, ωστόσο ο ιός άρχισε να επεκτείνεται με ρυθμούς επιδημίας στις ασιατικές χώρες και κυρίως στην Κίνα. Λαμβάνοντας υπόψιν ότι το 20% του παιδικού πληθυσμού είναι Κινέζοι μπορεί κανείς να εκτιμήσει το μέγεθος του κινδύνου.

Η UNICEF λοιπόν εκτός των άλλων έχει κάνει κάποιες συμφωνίες με εταιρίες-κολλοσούς ώστε αυτή να προβάλει το φιλανθρωπικό τους έργο και αυτές να διπλασιάζουν τα ποσά που ο καθένας από εμάς δωρίζει (αν δηλαδή δωρίσεις 10 δολάρια, η εκάστοτε εταιρία δίνει άλλα 10).

Που βρίσκεται το πρόβλημα?

Ιδεολογικά βρίσκω το όλο θέμα των φιλανθρωπικών δωρεών μια απάτη. Δημιουργεί την ψευδαίσθηση στους έχοντες και κατέχοντες ότι μ' αυτόν τον τρόπο ξεπληρώνουν το χρέος τους προς τους άπορους και δυστυχισμένους αυτού του κόσμου. Αυτούς που οι ίδιοι καθημερινά εκμεταλλεύονται και οδηγούν στα όρια κάθε ανθρώπινης αξιοπρέπειας Υπερεκμεταλεύονται τους φυσικούς πόρους τους και οδηγούν τα ανήλικα παιδιά τους στην εργασία. Πρόκειται για τεράστια υποκρισία. Στο ίδιο μοτίβο και οι κρατικοί φορείς. Κράτη με τεράστια κεφάλαια, όπως η Κίνα, αγνοούν τους λαούς τους και τους αφήνουν στη μοίρα τους.

Από την άλλη, οργανισμοί όπως η UNICEF ή οι "γιατροί χωρίς σύνορα" προσφέρουν πραγματική βοήθεια στους απανταχού κατατρεγμένους και χρειάζονται τη βοήθειά μας.

Το ερώτημα λοιπόν παραμένει ανοιχτό : Πως μπορούμε να πορευτούμε σε μια κοινωνία με ανθρώπινο πρόσωπο (αυτό που άλλοτε άλλοι λέγανε "σοσιαλιστική κοινωνία")?

*Πηγή των φωτο : www.unicef.org