Δημοκρατια της Μακεδονιας

Διαβάζω στα νέα, 67% των Ελλήνων αντιτίθενται σε μια σύνθετη ονομασία που περιέχει το όνομα Μακεδονία, σενάρια εκλογών αναμοχλεύονται με αφορμή το "Σκοπιανό" κλπ κλπ.

Θα το πω μια κι έξω. Αναγνωρίστε επιτέλους την ΠΓΔΜ με το συνταγματικό της όνομα. Δημοκρατία της Μακεδονίας. Καθένας έχει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Αν οι άνθρωποι αυτοί θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται ως Μακεδόνες, ας τους αφήσουμε να αυτοπροσδιορίζονται ως Μακεδόνες.

Τοπολογικά : Ποιος μπορεί να επιχειρηματολογήσει ότι τοπολογικά η Μακεδονία περιλαμβάνει μονάχα κομμάτι της Ελληνικής επικράτειας? Τα σύνορα των σύγχρονων κρατών δεν δημιουργήθηκαν με βάση κάποια τοπολογική λογική παρά μονάχα μέσα από διαδικασίες πολέμου, συσχετισμών δυνάμεων και διαπραγματεύσεων. Είναι συνεπώς πρακτικά αδύνατο να συμπίπτουν με οποιαδήποτε τοπολογία του παρελθόντος. Τοπολογικά το όνομα Μακεδονία χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό μιας ευρείας περιοχής.

Εθνολογικά : Ποιος μπορεί να επιχειρηματολογήσει ότι ο Έλληνας είναι περισσότερο Μακεδόνας από τον Σκοπιανό. Ποιος μπορεί να επιχειρηματολογήσει ότι το Ελληνικό DNA περιέχει περισσότερα Μακεδονικά χρωμοσώματα από το Σκοπιανό DNA. Ποιος μπορεί να εκφράσει τη βεβαιότητα ή ακόμα και τη σκέψη ότι ο νεο-Έλληνας προέρχεται από τους αρχαίους Μακεδόνες? Όσο Μακεδόνας είναι ο Έλληνας άλλο τόσο είναι ο Σκοπιανός, ο Τούρκος, ο Αιγύπτιος, ο Πέρσης.

Εθνικισμός : Πολλοί μιλούν για τον Σκοπιανό εθνικισμό, τον Σκοπιανό αλυτρωτισμό και τις εδαφικές διεκδικήσεις, ξεχνώντας τον Ελληνικό εθνικισμό ("Δε θα γίνεις Έλληνας ποτέ Αλβανέ") και τον Ελληνικό αλυτρωτισμό ("Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα 'να").

Χωρίς φόβο και χωρίς πάθος λοιπόν αναγνωρίστε το πιο φιλικό προς την Ελλάδα γειτονικό μας κράτος με το συνταγματικό του όνομα, Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Περι γενοκτονιας των Αρμενιων

Χθες πήγα σε μια διάλεξη του Τούρκου νομπελίστα Ορχάν Παμούκ. Στο τέλος της διάλεξης ένας φίλος τον ρώτησε τι έχει να πει σχετικά με το ψήφισμα της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων της Αμερικάνικης Γερουσίας για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων. Η απάντησή του, από μνήμης, ήταν, "Είμαι πολύ πολύ δυσαρεστημένος με τις εξελίξεις αυτές στην Αμερικάνικη Γερουσία, στο Γαλλικό κοινοβούλιο. Είμαι απογοητευμένος που το θέμα αυτό γίνεται διεθνές και πολιτικό θέμα. Για μένα το θέμα αυτό είναι ένα θέμα που έχει περισσότερο να κάνει με την ελευθερία λόγου και έκφρασης στην Τουρκία, με το δικαίωμα του καθενός να μπορεί να συζητά και να μελετά την ιστορία. Τέτοιες ενέργειες σε διεθνές επίπεδο δυσχεραίνουν τις θέσεις αυτών των λίγων φιλελευθέρων ανθρώπων στην Τουρκία για περισσότερη ελευθερία και ενισχύουν τις θέσεις των εθνικιστών".

Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μαζί του. Η ιστορία είναι το επιστημονικό πεδίο των ιστορικών. Ως επιστήμη δεν μπορεί παρά να  μελετάται και να συγγράφεται από τους αρμόδιους επιστήμονες, απ' τους ιστορικούς και όχι από τους πολιτικούς. Η ιστορία δεν γράφεται με νόμους και με διακηρύξεις Όταν η (οι) πολιτική(-οι) παρεμβαίνει(-ουν) στο έργο των ιστορικών τότε η ιστορία γίνεται προπαγάνδα. Προπαγάνδα ισχυρή και επικίνδυνη για την ευημερία, για την ειρήνη, για την καλή γειτονία των λαών αλλά περισσότερο απ' όλα για την προσέγγιση της αλήθειας. Εθνικό είναι το αληθές έλεγε ο Σολωμός αλλά φωνή βοώντος εν τη ερήμω.

Τι ποιο αντιδημοκρατικό από την ποινικοποίηση της έκφρασης και του λόγου στη Γαλλία (απαγόρευση της άρνησης της Αρμένικης γενοκτονίας) και στη Γερμανία (απαγόρευση της άρνησης του Ολοκαυτώματος)? Αφήστε επιτέλους τους ιστορικούς να κάνουν τη δουλειά τους. Απαγκιστρώστε επιτέλους την εκπαίδευση από τις κυβερνητικές ντιρεκτίβες, από τον προγραμματισμό και την επιβολή των δογμάτων της κεντρικής εξουσίας. Η παιδεία είναι πηγή αλήθειας και όχι στρατηγική αφομοίωσης, στρατηγική αλλοίωσης, στρατηγική ελέγχου.

Η επέμβαση αυτή της πολιτικής επί της επιστήμης της ιστορίας φυλακίζει το πνεύμα, τον ορθολογισμό και της εξέλιξη όπως θα έκανε μια τέτοια παρέμβαση επί οποιασδήποτε επιστήμης. Σκεφτείτε αύριο το κοινοβούλιου της Ελλάδας να ψήφιζε ως νόμο την αποδοχή ότι P=NP ή την άρνηση ότι το άθροισμα των γονιών ενός τριγώνου είναι 180 μοίρες, ότι η γη στρέφεται γύρω από τον εαυτό της κ.ο.κ.

Εθνικη Συνδιασκεψη

Άκουσα σήμερα όσες περισσότερες ομιλίες μπόρεσα από την Εθνική Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ μήπως και μπορέσω να βγάλω κανένα συμπέρασμα. Παπανδρέου (δις), Βενιζέλο (δις), Σκανδαλίδη (μόνο δευτερολογία), Πάγκαλο, Παπαδόπουλο, Λοβέρδο, Βερελή, Αρσένη.

Σημεία αναφοράς λοιπόν σε κάποιες από τις παραπάνω ομιλίες και γενικότερες εντυπώσεις.

1. Παπανδρέου : Αέρα κοπανιστό για το μέλλον. Για το πρόσφατο παρελθόν, το μέγα λάθος του να μην συγκρουστεί με το κατεστημένο και να μην φέρει την αλλαγή σε ιδέες, αντιλήψεις και πρόσωπα. Για το παρόν, η εμμονή για συμφέροντα που άγουν και φέρουν το ΠΑΣΟΚ και τους οπαδούς και φίλους του. Το δεύτερο δεν θα το σχολιάσω διότι ακόμα κι αν ισχύει δεν μπορώ να δεχτώ ότι μπορούν ή ότι δεχόμαστε ότι μπορούν να μας χειραγωγούν σκοτεινά ή φανερά συμφέροντα και ότι αυτά είναι υπεύθυνα πάντα για τα δεινά μας. Σχετικά με το πρώτο όμως μου έχει δοθεί πλέον η εντύπωση ότι ο Γιώργος είτε δεν έχει καθαρή πολιτική και φιλοσοφική σκέψη-ιδεολογία (δεν αναφέρομαι σε ταμπέλες) είτε έχει αλλά δεν ξέρει πως να την προωθήσει και συνεπώς είτε την επιβάλλει είτε την ακυρώνει αμέσως μόλις φανούν οι πρώτες αντιδράσεις (βλέπε Μάνο, Ανδριανόπουλο, άρθρο 16 κλπ.). Φοβάμαι ότι τελικά δεν μπορεί. Γνωρίζει το τι αλλά όχι το πως.

2. Βενιζέλος : Αέρα κοπανιστό για όλα. Επί των διαδικασιών βέβαια είναι αυτός που στέκεται ορθά, ασκεί το δικαίωμά του να είναι υποψήφιος πρόεδρος (χωρίς την αρχική του αλαζονεία), δεν πολώνει (τουλάχιστον πάνω από το τραπέζι) και υπεύθυνα δηλώνει ότι θα σεβαστεί την κρίση των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ.

3. Σκανδαλίδης : Δεν άκουσα την αρχική του τοποθέτηση οπότε δεν θα τον κρίνω τόσο αυστηρά. Φαίνεται να φέρνει ένα αεράκι αλλαγής εκ των έσω. Όπως δηλαδή το κλιματιστικό που ανακυκλώνει τον αέρα του δωματίου. Αν το φίλτρο βέβαια είναι καθαρό κάτι είναι κι αυτό και πιθανότατα καλύτερο από επαναστάσεις που φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα. Θα το κοιτάξουμε.

4. Πάγκαλος - Παπαδόπουλος : Αυτοί οι δυο νομίζω ήταν οι πιο απολαυστικοί και πιο περιεκτικοί. Συμφώνησαν σε ένα σημείο, στο γεγονός ότι οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης και η δημοσιονομική πολιτική των κυβερνήσεων Σημίτη δημιούργησαν μια μεσαία και μικρομεσαία τάξη στην Ελληνική κοινωνία η οποία πλούτισε απότομα (σε μια οκταετία) και συντηρητικοποιήθηκε. Ο Πάγκαλος βέβαια έκανε και την αμέσως επόμενη σκέψη ότι ένα ποσοστό από τα στρώματα που δημιούργησε αυτήν την μεσαία τάξη δεν μπόρεσε να ακολουθήσει και η σφιχτή δημοσιονομική πολιτική το ώθησε προς την αντίστροφη κατεύθυνση με αποτέλεσμα μια κοινωνία των 2/3. Από εκεί και πέρα ο καθένας επικεντρώθηκε στο κομμάτι αυτό που τον ενδιαφέρει, ο Αλέκος στη μεσαία τάξη και ο Θόδωρος στο 1/3. Αυτό νομίζω ήταν το μόνο περιεκτικό κομμάτι όλων των ομιλιών.

Προς το παρόν πάμε για Σκανδαλίδη με μια άλλου τύπου προεδρία - διαφορετική από το κλασικό ιεραρχικό μοντέλο μιας και ο Σκανδαλίδης δεν είναι "ηγέτης". Μέχρι τις 11 Νοέμβρη όμως έχουμε χρόνο να τα ξανακοιτάξουμε όλα αυτά.

Το θυμηθηκα και το εγραψα

Στην ξενιτιά μονάχα ο Tούρκος
νιώθει τον Eλληνα πως έχει αδελφό΄
τραγούδι σαν ακούει ελληνικό,
αλλάζει τότε ο Tούρκος απ την Πόλη.

Θυμώνουμε και βρίζουμε με πάθος
κι ας είμαστε ως τον θάνατο εχθροί,
αγάπης σπίθα έμεινε στερνή,
καλά κρυμμένη στης καρδιάς το βάθος.

Tι κι αν δεν είμαστε απ το ίδιο γένος
και ίδιο αίμα μέσα δεν κυλά,
αγέρας ίδιος γύρω μας φυσά,
που μας ενώνει μέσα στο ίδιο μέρος.

Θερμόαιμοι από τον ίδιο ήλιο
και απλοχέρηδες απ τη βροχή,
που πέφτει στις πατρίδες κει
και δίνει στις καρδιές πλατύ το γέλιο.

Tα λάθη μας οφείλονται στα πάθη,
που είναι ίδια στους λαούς τους δυο.
Kαρπός από το ίδιο το νερό,
το ίδιο κλίμα και την ίδια αγάπη.

Aυτή που μας ενώνει μπλε μαγεία,
μια θάλασσα ζεστή και καθαρή,
που στις ακτές της ζούνε δυο λαοί,
ζητεί χρυσό αιώνα δίχως βία.

(...)

Μπουλέτ Ετσεβίτ