Open Research Problem

Όπως κάθε μέρα σχεδόν - αυτό το εξάμηνο που έχω μπλέξει με το hiring committee - , έτσι και η σημερινή πήγε υπερ πίστεως. Μια από τις "extra-curriculum" δραστηριότητες που μου έφαγε μιάμιση ώρα ήταν η ομιλία του Muthu Muthukrishnan από την Google. Αφού μίλησε για την όμορφη κι ωραία δουλειά του πάνω σε e-auctions στο τέλος έθεσε ένα από τα πολλά open problems που έχουν στη Google και το μεταφέρω κι εγώ εδώ με τη σειρά μου για όποιον ενδιαφέρεται.

Το πρόβλημα έχει ως εξής. Ας υποθέσουμε ότι έχουμε έναν γράφο πολλαπλών ακμών (multigraph). Ένα τέτοιο παράδειγμα ας πούμε είναι τα blogs. Κάθε blogger είναι ένας κόμβος που συνδέεται με άλλους κόμβους (άλλους bloggers). Ορισμένοι από τους κόμβους του γράφου περιέχουν πληροφορίες, όπως για παράδειγμα την ηλικία του blogger, τα ενδιαφέροντά του κοκ., και κάποιοι άλλοι όχι. Το ερώτημα που τίθεται είναι πως μπορεί κανείς να συνάγει πληροφορίες για τους κόμβους του γράφου που είναι κενοί.

Μια απλή πρώτη λύση είναι το data fusion, δηλαδή π.χ. μπορεί κανείς να συμπεράνει την ηλικία κάποιου blogger παίρνοντας τον μέσο όρο των ηλικιών όλων των bloggers που συνδέονται μ'αυτον. Αυτή λύση βέβαια είναι υπεραπλουστευμένη και τα περιθώρια βελτίωσης είναι μεγάλα. Για παράδειγμα, θα μπορούσε κανείς να κοιτάξει τα ενδιαφέροντα αυτού του blogger και αν αυτά έχουν μεγάλες ομοιότητες με τα ενδιαφέροντα άλλων bloggers που έχουν δηλώσει την ηλικία τους να συμπεράνει την ηλικία του blogger μέσω αυτού του υποσυνόλου και όχι μέσω των άμεσων γειτόνων στον γράφο κ.ο.κ. Αν το καλοσκεφτεί κανείς, μοιάζει αρκετά με το διαγωνισμό της Netflix.

Start thinking!!

Δημοκρατία της ΝΑΤΟ Μακεδονίας

Η Ζαχοπουλιάδα, και στο πολιτικό και στο ερωτικό της σκέλος έχουν από καιρό ξεχαστεί. Το μπάχαλο των ομολόγων και της κακοδιαχείρισης των αποθεματικών των ταμείων έχει επίσης ξεχαστεί. Το ασφαλιστικό βέβαια είναι ακόμα στην ημερήσια διάταξη αλλά δεν του δίνω πολλές μέρες ζωής. Ήδη έχει κάνει τον κύκλο του στην κοινωνία του θεάματος.

Την Τετάρτη έχουμε ντέρμπι. Ελλάδα vs Αμερική. Το όλο σκηνικό έχει στηθεί εβδομάδες τώρα, οι ΗΠΑ απαιτούν την ένταξη της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και η Ελλάδα απειλεί (τον εαυτό της) με βέτο αν δεν έχει επιλυθεί το θέμα του ονόματος των γειτόνων μέχρι τότε. Οι Αμερικάνοι από τη μιά συμπεριφέρονται ως bullies. Στην Ελλάδα από την άλλη, δημοσιογράφοι και πολιτικοί έχουν τονώσει με viagra το εθνικό αίσθημα και τον αντιαμερικανισμό του λαού.

Τις απόψεις μου περί Μακεδονίας τις έχω εκφράσει και στο παρελθόν οπότε δεν θα επανέλθω.
Το μόνο πράγμα που έχω να πω είναι ότι έτσι σκατά που έχουν γίνει τα πράγματα προτείνω στο αχτύπητο δίδυμο Κωστάκη-Ντόρα να διαπραγματευτούν την πρόσκληση της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ υπό την ονομασία FYROM. Εξάλλου η ενδιάμεση συμφωνία του '95 δεν επιτρέπει στην Ελλάδα να μπλοκάρει την ένταξη της Μακεδονίας υπό το όνομα FYROM σε κανένα διεθνή οργανισμό.

Τον ελευθερό μου χρόνο

Να πως αλλάζουν οι καιροί ... και γίνονται νωχελικοί.

Όταν πρωτοπάει κανείς σ' ένα μέρος, λειτουργεί ως ένα είδος τουρίστα. Γνωρίζει πολλούς άλλους τουρίστες του είδους του και τριγυρνάει στην πόλη στον ελεύθερο του χρόνο. Στα σοκάκια της ανακαλύπτει τις ομορφιές της. Έτσι λοιπόν και στη Βοστόνη τον πρώτο καιρό.

Ο καιρός βέβαια περνάει, οι δουλειές πυκνώνουν και ο τουρίστας γίνεται μόνιμος κάτοικος. Αλλάζει συνήθειες. Και κάπου εκεί χάνεται όλη η μαγεία και γίνεται ρουτίνα καθημερινότητας.

Για να μην τα πολυλογώ, ο δεύτερος χρόνος στη Βοστόνη βρήκε την παρέα περιορισμένη αλλά κεφάτη. Μαζευόμασταν τα Σαββατοκύριακα, εγώ, ο Theo κι ο Μπίλης, πίναμε μπύρες ή άλλοτε κρασί, μαγειρεύατε από καμιά φορά και ώρες ολόκληρες βλέπαμε ταινίες. Μερικές φορές και 2 και 3 ταινίες μαζεμένες. Αυτή ήταν η διασκέδαση.

Τον τέταρτο χρόνο είχαμε και έξτρα μέλος, το Μητσάρα. Και οι συνήθειες άλλαξαν λιγάκι. Από τις ταινίες περάσαμε στο Poker-άκι και στα επιτραπέζια, επί τω πλείστον Risk. Το Risk είναι μια ολόκληρη ιστορία από μόνο του, δεν θα επεκταθώ εδώ. Το Risk και τα λοιπά παίγνια συνεχίστηκαν και τον επόμενο χρόνο, ο οποίος μας βρήκε με ακόμα ένα μέλος, το Χρηστάρα. Για την ιστορία βέβαια, πρέπει να πω ότι ο Χρηστάρας στο Risk ακολουθούσε πάντοτε μια αυτοκαταστροφική συμπεριφορά, το λεγόμενο και γιουρούσι. Έπαιρνε μια ομάδα στρατιωτών και χάραζε πορεία στο χάρτη μέχρι όπου φτάσει. Ο δε Μητσάρας, πρώτος σχεδίασε και σχεδόν υλοποίησε τη στρατηγική "πρώτα καταστρέφουμε τον Κανούλα και μετά εκτελούμε όποια αποστολή μας έχει ανατεθεί". Κάπου εκεί ολοκληρώθηκε και ο κύκλος του Risk.

Και έρχομαι στο προκείμενο. Φέτος λοιπόν ούτε μπαράκια, ούτε ταινίες, ούτε επιτραπέζια. Φέτος, στη ζωή μας μπήκε το Pro. Ώρες ατελείωτες γυμνάζονται οι αντίχειρες. Τέσσερα χειριστήρια, δύο ομάδες , ένα κύπελλο. Goal και θέαμα μέχρι που ο Theo ανακάλυψε ότι με παρατεταμένο Χ, R1 και [] δεν περνάει ούτε κουνούπι από την άμυνα και από τότε τα ματς λήγουν ισόπαλα στο 0-0.

Όλα αυτά βέβαια εισαγωγή ήτανε, αυτό που βασικά ήθελα να πω είναι ότι μ' αυτά και μ' αυτά δεν έχω χρόνο να γράφω στο blog.

Tsipras for president

Μερικοί στο πασοκ δεν έχουν το Θεό τους. Βγήκε η ΝΔ, ξαναβγήκε η ΝΔ και ακόμα μιλάνε για δεξιά παρένθεση (έχουμε γράψει ολόκληρη παράγραφο κι ακόμα να κλείσει αυτή η παρένθεση). Τώρα με τον ΣΥΝ πάλι για περιστασιακό φαινόμενο μιλάνε.
Οι αρχαίοι υμών έλεγαν, ουδέν μονιμότερο του προσωρινού. Dixi.

******************

@elgreco : Έτσι , έτσι, απ'το πράσινο νησί θα αρχίσει η πασοκική ανάταση. Όταν μιλάνε στο πασοκ για επιστροφή στις ρίζες μάλλον τον παρακάτω χάρτη εννοούν και τις ένδοξες εκλογές του '77. Δύσκολα αλλάζει χρώμα η Κρήτη. Είναι βέβαια που αντανακλούν το χρώμα τους και τα δεντρίλια. :-)

Ω τύχη

O Fortuna/ Ω τύχη

velut luna/ σαν το φεγγάρι

statu variabilis,/ άστατη

semper crescis/ πρώτα μεγαλωνεις

aut decrescis;/ κι ύστερα μικραίνεις

vita detestabilis/ ζωή μισητή

nunc obdurat/ πότε μας βαραίνεις

et tunc curat/ πότε μας ξαλαφρώνεις

ludo mentis aciem,/ όπως κάνεις κέφι

egestatem,/ φτώχια

potestatem/ εξουσία

dissolvit ut glaciem./ τα λιώνεις σαν πάγο.

Sors immanis/ Απάνθρωπη

et inanis,/ και κενή

rota tu volubilis,/ στρίβεις κατα πώς θέλεις

status malus,/ κακόβουλη

vana salus/ ματαιόδοξη

semper dissolubilis,/ εξατμίζεσαι

obumbrata/ μες στη σκιά

et velata/ μες στα πέλαγα

michi quoque niteris;/ κι εμένα σκιάζεις

nunc per ludum/ στα παιχνίδια σου

dorsum nudum/ γυμνή η πλάτη μου

fero tui sceleris./ υποκύπτω σ'ότι διαλέξεις.

Sors salutis/ Η Υγεια

et virtutis/ κι η αρετή

michi nunc contraria,/ ειναι εναντίον μου

est affectus/ άγονται

et defectus/ και φέρονται

semper in angaria./ σκλαβωμένες

Hac in hora/ Πάμε λοιπόν

sine mora/ μην αργούμε

corde pulsum tangite;/ αγγίξτε τις χορδές

quod per sortem/ αφου κι εμάς

sternit fortem,/ η μοίρα ορίζει

mecum omnes plangite!/ όλοι μαζι μου κλάψτε!