Ω τύχη

O Fortuna/ Ω τύχη

velut luna/ σαν το φεγγάρι

statu variabilis,/ άστατη

semper crescis/ πρώτα μεγαλωνεις

aut decrescis;/ κι ύστερα μικραίνεις

vita detestabilis/ ζωή μισητή

nunc obdurat/ πότε μας βαραίνεις

et tunc curat/ πότε μας ξαλαφρώνεις

ludo mentis aciem,/ όπως κάνεις κέφι

egestatem,/ φτώχια

potestatem/ εξουσία

dissolvit ut glaciem./ τα λιώνεις σαν πάγο.

Sors immanis/ Απάνθρωπη

et inanis,/ και κενή

rota tu volubilis,/ στρίβεις κατα πώς θέλεις

status malus,/ κακόβουλη

vana salus/ ματαιόδοξη

semper dissolubilis,/ εξατμίζεσαι

obumbrata/ μες στη σκιά

et velata/ μες στα πέλαγα

michi quoque niteris;/ κι εμένα σκιάζεις

nunc per ludum/ στα παιχνίδια σου

dorsum nudum/ γυμνή η πλάτη μου

fero tui sceleris./ υποκύπτω σ'ότι διαλέξεις.

Sors salutis/ Η Υγεια

et virtutis/ κι η αρετή

michi nunc contraria,/ ειναι εναντίον μου

est affectus/ άγονται

et defectus/ και φέρονται

semper in angaria./ σκλαβωμένες

Hac in hora/ Πάμε λοιπόν

sine mora/ μην αργούμε

corde pulsum tangite;/ αγγίξτε τις χορδές

quod per sortem/ αφου κι εμάς

sternit fortem,/ η μοίρα ορίζει

mecum omnes plangite!/ όλοι μαζι μου κλάψτε!