Ψοφιος κοριος

Έχω να γράψω καιρό τώρα. Το τελευταίο εικοσαήμερο ήταν σχεδόν χαοτικό με πολύ πολύ τρέξιμο. Έχω ετοιμάσει όμως μερικά post τα οποία θα ανεβάσω ένα ένα τις επόμενες μέρες. Ψόφιος Κοριός, New Hamshire : Live free or die, Χώρα περιορισμένης ευθύνης, Εκλογές 2007.

Ξυπνάω ένα πρωί, πριν καμια δεκαπενταριά μέρες και νιώθω τα χείλη μου πρησμένα. Κοιτάω στον καθρέφτη του μπάνιου και πράγματι το δεξί μέρος του πάνω και κάτω χείλους είχαν παραφουσκώσει. Το αριστερό μου χέρι το ίδιο. Το ίδιο και κάποιο σημείο στην ωμοπλάτη. Όλα είχαν πρηστεί και εγώ τα κοίταζα πανικόβλητος. Μέσα σε δέκα λεπτά αρχίζω να ξύνομαι μανιωδώς και νέα πρηξήματα να εμφανίζονται σ'ολόκληρο το σώμα.

Σε αντίθεση με άλλες εποχές που ο καθένας στην συγκεκριμένη περίπτωση θα έτρεχε στο γιατρό, έτρεξα μπροστά από το PC μου (οκ, μπροστά από το Mac μου) και άρχισα να ψάχνω στο Google για τα συγκεκριμένα συμπτώματα. Αλλεργίες, τσιμπήματα κ.ο.κ. Μετά από μερικές ώρες έκανα και τη διάγνωση. Κοριοί. Όλο το βράδυ με τσιμπούσαν κοριοί. Συνέχισα να διαβάζω. Κοριοί είχαν να εμφανιστούν στη Βόρεια Αμερική πενήντα χρόνια τώρα. Τους είχαν εξαφανίσει με το DDT. Τα τελευταία 5 χρόνια όμως έχουν κάνει την επανεμφάνισή τους και η αντιμετώπισή τους είναι απίστευτα δύσκολη. Ελαίω απαγώρευσης DDT.

Μα το θεό (λέμε τώρα) άμα ξυπνούσατε πρησμένοι από τσιμπήματα είμαι σίγουρος ότι δεν θα είχατε κανένα ενδοιασμό για λίγο καρκινογόνο DDT γύρω απ' το κρεβάτι σας.

Για να μην τα πολυλογώ, μια βδομάδα πλέναμε ρούχα. Πλήναμε τα πάντα. Ψεκάσαμε πετρέλαιο. Ψεκάσαμε κρεβάτια, καρέκλες, χαλιά, βαλίτσες ότι μπορείτε να φανταστείτε. Βάλαμε τα ρούχα σε πλαστικές σακούλες - εκεί είναι ακόμα περιμένοντας τον δεύτερο ψεκασμό - και πέντε μέρες κοιμόμουν στο γραφείο.

Κοριούς δεν είδα πουθενά μετά τον ξεκασμό. Είτε ψόφησαν είτε κάνουν τους ψόφιους. Ας ελπίσουμε το πρώτο.