Εκλογες 2007

Ταλαντεύτηκα πολύ σ' αυτές τις εκλογές. Και ταλαντεύτηκα μεταξύ δύο πόλων. Λευκό και Γιώργο Παπανδρέου.

Άνοιξα κάτι τεφτέρια που είχα επίτηδες κρατημένα από τις προηγούμενες εκλογές και που είχα γράψει - για να το θυμάμαι - πως ο πολιτικός κόσμος, σχεδόν στο σύνολό του, χαρακτηρίζεται από 5Α : απάτη, αμετροέπεια, αυθάδεια, αυθαιρεσία, αλαζονεία Πρόσφατα, μετά τις δηλώσεις Κωστάκη, Ντόρας και Πολύδωρα περί "ασύμμετρων απειλών", προσέθεσα και τη μαλακία, που την είχα προφανώς ξεχάσει στο πρωτότυπο. Η κατακλείδα ήταν "στις επόμενες εκλογές να θυμηθώ να ψηφίσω λευκό". Παρόλα αυτά ας πάρουμε τα πράγματα ένα ένα.

Δεν θα αναλωθώ στο να εξηγήσω γιατί όχι ΚΚΕ, Καρατζαφέρη και Παπαθεμελή.


Γιατί όχι Καραμανλή?

Δεν με ενδιαφέρουν τα ομόλογα, δεν με ενδιαφέρουν οι υποκλοπές, δεν με ενδιαφέρουν οι κουμπάροι. Στη χώρα του βολέματος, της αυθαιρεσίας και της διαπλοκής από τα ανώτερα επίπεδα της οικονομικοκοινωνικής ζωής έως την καθημερινότητα του πολίτη τα φαινόμενα αυτά είναι σχεδόν άσχετα με τον κάθε μεμονωμένο διαχειριστή του κράτους (όχι βέβαια με το σύνολο της διαχείρισης και του πολιτικού πολιτισμού). Αυτοί που λεν ότι το ίδιο συνέβαινε ή θα συνέβαινε και επί ΠΑΣΟΚ έχουν μάλλον δίκιο.

Με ενδιαφέρουν ένα δυό τρία σημεία. Πρώτο σημείο η συνολική προχειρότητα στη διαχείριση απλών, σύνθετων και εκτάκτου ανάγκης καταστάσεων και προβλημάτων. Στην εξωτερική πολιτική κινούμαστε χωρίς κανένα προσανατολισμό. Απλά περιμένουμε και ό,τι κάτσει. Στην παιδεία τους έδειχναν τον ήλιο και έβλεπαν το δάχτυλο με νομοσχέδιο-φάρσα για την κατάργηση των (ίσως περισσότερων από όσο πρέπει) δικαιωμάτων των φοιτητών και τίποτε άλλο. Οι φοιτητές γίναν τώρα το μέγιστο πρόβλημα της παιδείας! Στην οικονομία, ο οικονομικός έλεγχος-επιτήρηση ήταν ένα ακόμη φιάσκο. Αν ήταν απαραίτητος υπήρχαν εσωτερικοί μηχανισμοί να πραγματοποιηθούν. Σε κάθε περίπτωση το "δεν ξέραμε τι θα παραλάβουμε οπότε τώρα κάνουμε ό,τι μας κατέβει" είναι αστείο. Ποιός σοβαρός άνθρωπος αποδέχεται να κάνει μια δουλειά χωρίς να γνωρίζει τι ακριβώς θα παραλάβει και τι ακριβώς θα πραγματοποιήσει? Είναι τυχαίο ότι οτιδήποτε επιχείρησε αυτή η κυβέρνηση το άφησε στη μέση ή το πήρε πίσω άρον άρον? Θυμηθείτε ένα ένα όλα τα υπουργεία και σκεφτείτε τι έπραξαν οι υπουργοί σε καθένα από αυτά. Μάλλον τρύπες άνοιξαν.

Δεύτερον, περαιτέρω κομματικοποίηση του κράτους. Εντάξει, τα ίδια έκανε και το ΠΑΣΟΚ κλπ κλπ. Ναι, αλλά τα πάντα ωριμάζουν Ομοίως και το ΠΑΣΟΚ. Κι έτσι εισήγαγε το Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού. Περάσαμε σε μια νέα περίοδο. Σε τρία χρόνια τα ξεχείλωσαν όλα. Διορισμοί απ' την πίσω πόρτα, προσωπική συνέντευξη κοκ. Γιατί τέτοια πισωγυρίσματα?

Όλα τα παραπάνω βέβαια είναι απλά κουβέντα να γίνεται. Προσωπικά, αρνούμαι να ψηφίσω έναν άνθρωπο που υπέγραψε για τις ταυτότητες. Τέλος.


Γιατί όχι ΣΥΡΙΖΑ?

Απλά, το μόνο που θα πω είναι ότι αν ο ΣΥΝ είχε επιλέξει Παπαγιαννάκη για αρχηγό, το ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν μια πολύ καλή επιλογή. Αλαβάνο και Γιάννη Μπάνια δεν θα πάρω. Δεν θα πάρω γιατί δεν ξέρω καν τι αντιπροσωπεύουν. Η πολιτική τους υπόσταση στηρίζεται έως ένα μεγάλο βαθμό στο καπέλωμα και την τοποθέτηση σε κομματικά καλούπια κάθε μορφή αντίδρασης της κοινωνία. Όπου γάμος και χορός ο Αλέκος πρώτος. Ωραίο το "είμαστε ρεαλιστές ζητάμε το αδύνατο" αλλά έχει παρέλθει ο Μάης του '68. Έχουν παρέλθει και τα χρόνια του "τι Παπάγος, τι Πλαστήρας".


Γιατί όχι λευκό.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το λευκό είναι άχρηστη ψήφος γιατί πρακτικά δεν προσμετράται. Δηλαδή ποια η ικανοποίηση στην προσμέτρηση του λευκού? Ας πούμε ότι πραγματικά προσμετρόνταν. Ας πούμε ότι το πρώτο κόμμα κάτω από αυτό το σενάριο παίρνει 30%. Και μετά τι. Ξανά εκλογές και ξανά εκλογές και ξανά εκλογές? Δεν είναι αυτός ο στόχος του λευκού Κυβέρνηση συνεργασίας? Ούτε κι αυτός είναι ο στόχος του λευκού (από τη στιγμή που είναι αντίδραση στο υπάρχον πολιτικό τοπίο). Εμφάνιση νέων πολιτικών δυνάμεων και μετασχηματισμοί εντός των 30 ημερών για τις επόμενες εκλογές? Ποιος θα ήθελε κάτι τόσο πρόχειρο και πιεστικό. Συνεπώς, ορθώς κατ' εμέ επραξε ο νομοθέτης. Το λευκό κάνει τι δουλειά του ως έκφραση αυτού που πραγματικά αντιπροσωπεύει καλύτερα κατά αυτόν τον τρόπο.

Γιατί λοιπόν όχι λευκό? Πρώτον διότι λευκό κατά βάση θα ψηφίσουν οι πολιτικά συνειδητοποιημένοι άνθρωποι. Αυτοί που έχουν τη δυνατότητα να πάρουν ορθολογικές αποφάσεις σ' αυτές τις εκλογές. Με τον τρόπο αυτό, αποποιούνται κάθε τέτοια τους ευθύνη και δυνατότητα και απλά αφήνουν το αποτέλεσμα να κριθεί από τις ψήφους όλων των υπόλοιπων, των κομματικά προσκολλημένων ή των πολιτικά αδιάφορων. Γιατί?

Η απάντηση λοιπόν είναι Γιώργος Παπανδρέου.
Ποια ήταν η ερώτηση?