Εκει Πολυτεχνειο;

Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία, λοιπόν

Από πίσω προς τα μπρος.

(1) Ελευθερία.
Το 1949 ο George Orwell έγραφε ένα έργο επιστημονικής φαντασίας ("1984"), μια ακραία έκφραση του κρατικού αυταρχισμού υπό το πέπλο του τρόμου εξωτερικών και εσωτερικών εχθρών. Παρακολουθήσεις πολιτών, φυλακίσεις, βασανιστήρια και εκτελέσεις χωρίς δίκες. Αστυνομοκρατία και ποινικοποίηση της έκφρασης και της σκέψης. Αλλοίωση της ιστορίας, της λογοτεχνίας, της εικαστικής τέχνης και γενικότερα κάθε είδους ανθρώπινης έκφρασης με απώτερο στόχο την αλλοίωση και πλήρη έλεγχο της σκέψης. Πόσο μακρυά από μια τέτοια κοινωνία βρισκόμαστε αλήθεια?

Παρακολουθήσεις (από τηλεφωνικές υποκλοπές έως το συνεχές tracking μας μέσω κινητού τηλεφώνου και συναλλαγών πιστωτικής) , εξονυχιστικοί έλεγχοι (εξευτελισμός της προσωπικότητάς σε κάθε χρήση των αερομεταφορών - και που να είσαι ή να μοιάζεις με μουσουλμάνο? ), παραβίαση της προσωπικής ζωής και των προσωπικών δεδομένων, αδικαιολόγητες κρατήσεις και φυλακίσεις (βλέπε κάτι Πακιστανούς που αυτοαπαγάγονταν για ένα φεγγάρι - για να μη πιάσουμε τα Γκουαντανάμο όλου του πλανήτη), βασανιστήρια και εκτελέσεις.

Το τραγικό όμως είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν υπό την ανοχή όλων μας υπό τον φόβο κινδύνων εσωτερικών και εξωτερικών . Έχουμε απεμπολήσει ακόμα και στη συνείδησή μας βασικές ανθρώπινες ελευθερίες και δικαιώματα που με τη δική μας σύμφωνη γνώμη καταπατούνται καθημερινά. Έχουμε αποδεχτεί πλέον πλήρως την νέα αυτή τάξη πραγμάτων.

Μήπως βέβαια όλα αυτά δεν είναι και τόσο παράλογα? Όποιος θελήσει και πει "εγώ αντιτίθεμαι σε όλα αυτά" ας το σκεφτεί δυο φορές. Ας αναλογιστεί τους κινδύνους που διατρέχει η ζωή του καθημερινά. Τη στιγμή που επιβιβάζεται στο μετρό, τη στιγμή που κλείνει η πόρτα του αεροπλάνου, τη ώρα που δουλεύει αμέριμνος, την ώρα που κάνει τα ψώνια του. Δεν θα γυρίσουμε σύντομα τουλάχιστον σε εποχές όπου οι πόρτες των σπιτιών μας ήταν ανοιχτές. Ίσως να μη θέλουμε κιόλας. Γιατί ποιο είναι μεγαλύτερο δικαίωμα από αυτό στη ζωή?

Το βασικό ερώτημα είναι βέβαια αν μπορούμε να ζήσουμε σε έναν κόσμο ασφάλειας και ειρήνης χωρίς να παραιτηθούμε των δικαιωμάτων μας.

(συνεχίζεται)