Αναξιοπιστία - Lufthansa : 1 - 0

Άκουγα πάντα για χαμένες βαλίτσες, αποσκευές που ο προορισμός τους ήταν η Αγγλία και αυτές έφταναν στο Πόρτο Ρίκο. Μετά από δύο, τρεις, πέντε μέρες έβρισκαν το δρόμο τους και έφταναν στον κάτοχό τους, ο οποίος ως τότε είχε αναγκαστεί να ανανεώσει την γκαρνταρόμπα του με την ιδέα ότι τα περιεχόμενα των αποσκευών του έχουν χαθεί για πάντα και την ελπίδα ότι σύμφωνα με τη Warsaw και Montreal Convention τουλάχιστον θα αποζημιωθεί

Όλα αυτά συνέβαιναν στους άλλους ενώ εγώ πετούσα με τις πιο αναξιόπιστες εταιρίες όπως η Al Italia. Αυτή τη φορά πέταξα με Lufthansa μέσω Μονάχου. Η βαλίτσα άργησε λιγάκι όπως και οι βαλίτσες όλων όσων έρχονταν από χώρες εκτός ΕΕ. Όταν έφτασε ήταν μισάνοιχτη, πράγμα που έχει συμβεί στο παρελθόν λόγω της κακομεταχείρισης στις μεταφορές των αποσκευών. Φτάνοντας σπίτι και με μια έντονη επιθυμία να δείξω την καινούρια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή στον πατέρα μου, άνοιξα την βαλίτσα για να δω όλα τα περιεχόμενα της ανάκατα. Έβγαλα ένα ένα όλα τα περιεχόμενά της και έψαξα για μια ολόκληρη ώρα δέκα φορές όλα τα πιθανά σημεία που θα μπορούσα να είχα τοποθετήσει την μηχανή αλλά μάταια. Ο φορτιστής ήταν εκεί, τα εγχειρίδια εκεί, όλα τα καλώδια εκεί και το μόνο που έλειπε ήταν η φωτογραφική.

Όταν την επομένη πήγα στο αεροδρόμιο για δηλώσω το γεγονός η υπάλληλος off the record μου είπε ότι η απάντηση της εταιρίας σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι τέτοια αντικείμενα σύμφωνα με τους όρους του εισιτηρίου τοποθετούνται στην αποσκευή με πλήρη ευθύνη του πελάτη. Όχι ότι έχουν άδικο κι αυτοί, θα ήταν παράλογο να αποζημιώνουν τον καθένα που δήλωνε εξαφανισμένα αντικείμενα μέσα από τις αποσκευές του αλλά κι εγώ που να βρω το δίκιο μου?